Gemeente Wijk bij Duurstede

In Wijk bij Duurstede kennen we de Buurtzorg: de professionele verpleging en verzorging aan huis. De Stichting AED Hartstikke Nodig zorgt echter eveneens voor buurtzorg en wel op een heel bijzondere manier. AED staat voor Automatische Externe Defibrillator: het is een apparaat om te reanimeren bij een hartstilstand.

De Stichting Wijk Hartstikke Veilig is een initiatief van mijn partijgenoot Jan Oechies, samen met Wil van Dam en Henk Huisman. Inmiddels zijn er 150 vrijwilligers in Wijk bij Duurstede die een AED kunnen bedienen. De stichting wil dat er op diverse plekken in de gemeente op goed toegankelijke plaatsen AED’s komen te hangen die dag en nacht door vrijwilligers te bedienen zijn. Door samenwerking met de ambulancedienst RAVU kunnen na een 112-melding over een hartstilstand de vrijwilligers worden gewaarschuwd en zij kunnen binnen enkele minuten te plaatse zijn om hulp te verlenen. Dit voorjaar wordt het systeem uitgetest. Wijk bij Duurstede is dan de eerste gemeente in de provincie met een dergelijk alarmeringssysteem.

Op basisschool De Werkschuit in de Noorderwaard werd afgelopen week de eerste buitenkast met daarin een AED opgehangen. Samen met vele tientallen schoolkinderen en de actieve mensen van Stichting AED Hartstikke Nodig mocht ik de kast onthullen. De kinderen lieten na het aftellen met ‘1-1-2’ vele tientallen hartvormige ballonnen opstijgen. De komende twee maanden worden zo’n tien kasten in heel Wijk bij Duurstede geplaatst.

Al met al is dit een bijzonder project dat met steun van bedrijven, instellingen, de gemeente en de RAVU wordt gerealiseerd. En maar liefst 150 vrijwilligers die in geval van nood kunnen helpen. Een mooi voorbeeld van echte buurtzorg!

Gisterenavond was het dan zover. Tijdens de raadsvergaderingen werden de definitieve plannen voor de nieuwe wijk Oranjehof besproken en vastgesteld. Ook stemde de raad in met de grondexploitatie en stelde daarmee het geld beschikbaar voor de start van het project.

Voor Langbroek betekent het nogal wat. De huidige accommodatie van SVL wordt verplaatst in de richting van Doorn. Op het vrijkomende gebied komen een woonzorgcomplex, een nieuw Dorpshuis, de bibliotheek, de kinderopvang en de plaatselijke supermarkt. Op dit moment wordt ook nog gekeken of de Piet de Springerschool in de plannen kan worden meegenomen.
Het woonzorgcomplex omvat 40 seniorenappartementen. Rondom dit nieuwe dorpscentrum komen nog eens zo’n 60 woningen voor verschillende doelgroepen: van woningen voor starters tot vrijstaande woningen op grote kavels. En er komt een landschapspark op de plek van het voormalige productiebos.
Voor de Langbroekse bevolking betekent dit een belangrijke investering. Nieuwe sportvelden, zorg- en andere voorzieningen en woningen waar veel behoefte aan is. Die woningen worden gefaseerd gebouwd, zodat vooral de mensen uit het dorp zelf in aanmerking kunnen komen voor die huizen.

Bijzonder is dat de plannen tot stand zijn gekomen op initiatief van de bevolking. En dat veel inwoners uit Langbroek direct betrokken zijn geweest bij het vormgeven van die plannen. We noemen dat hier op het gemeentehuis: anders besturen. Een ontwikkellocatie voor en door de Langbroekse bevolking. Ik ben er trots op dat ik daar samen met de ambtenaren en de andere collegeleden een bijdrage aan heb kunnen leveren.
De raad stemde overigens unaniem in met de plannen. Dus gaan we dit voorjaar aan de slag met fase 1 van Oranjehof: de verplaatsing van de voetbalvelden. En over een jaar start de bouw van het woonzorgcomplex en worden de eerste woningen gerealiseerd. In 2014 moet het dan allemaal af zijn.

Het pak sneeuw dat is gevallen maakt deze dagen heel bijzonder.
Maar ook het feit dat Wijk bij Duurstede weer landelijk in het nieuws is. Met een protestmars tegen de aanwezigheid van pedoseksuelen in de woonwijk De Horden. Met onze Laura, die er niet meer tegen kon en naar Sint Maarten vloog en weer onder toezicht terugkeerde.
Eigenlijk zou ik het in deze weblog over andere zaken willen hebben. Maar die vallen weg tegen zoveel nieuwsgeweld. Gelukkig is de protestmars van gisteravond rustig verlopen. En Laura Dekker mag bij haar vader blijven en de door haar zo vurig gewenste solozeiltocht rondom de wereld waarschijnlijk toch gaan maken.

Geraakt werd ik deze week ook door de uitvoerige rapportages over de Tsunami in Azië, nu alweer vijf jaar gelden. De schokkende beelden van destijds werden uitvoerig getoond, maar ook de resultaten van de wederopbouw.

Vannacht bezoek ik de kerstdienst in de Katholieke Kerk. Dat is altijd een bijzondere gebeurtenis. Net als de kerstperiode zelf. Een periode van geloof, hoop en liefde, van bezinning.
Voor sommige mensen geldt trouwens dat ze tijdens feestdagen gewoon hun werk moeten blijven doen. Voor de wijkverpleegkundigen van buurtzorg bijvoorbeeld. Die ontvang ik deze dagen dagelijks een uurtje. Ze verzorgen dan een goede vriendin, die aan bed gekluisterd is en die we deze dagen opvangen. Verpleging is belangrijk werk, dat altijd doorgaat. Net als bij andere beroepen in de zorg en bijvoorbeeld de veiligheid. Ik heb daar veel respect voor.
Ik wens hen en een ieder een heel gelukkige kerst toe en het allerbeste voor 2010!

De zorgsector kent letterlijk nogal wat zorgen. Ook in deze weblog is daar meerdere keren over geschreven. Maar misschien is het goed om ook eens stil te staan bij verschillende mooie en plaatselijke initiatieven op het gebied van de zorg.

Onlangs deden mijn vrouw en ik mee aan een etentje voor het goede doel (een sponsor-diner). In het Ewoud en Elisabeth Gasthuis waren we te gast. Voor 35 euro per persoon kregen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. De kok van het gasthuis en met hem vele vrijwilligers hadden zich echt ingespannen om er iets moois van te maken. Het etentje was georganiseerd door de Lions Levefanum en de opbrengst (ruim 2.000 euro) ging naar het Wijks initiatief voor een bijna-thuis-hospice.
Een groep mensen spant zich al enige tijd in om in Wijk bij Duurstede een hospice te starten. Hier kunnen mensen verblijven in de laatste fase van hun leven als dat thuis bijvoorbeeld problemen oplevert en een ziekenhuis is daar eigenlijk ook niet voor bedoeld en geschikt. Een prachtig initiatief, dat steeds meer vorm krijgt. De bedoeling is dat het bijna-thuis-hospice gevestigd wordt in de nieuwbouw bij het E en E Gasthuis. In gewone woonhuizen, maar met hulp van vrijwilligers en zo nodig professionele krachten, kunnen onze inwoners daar over zo’n anderhalf jaar gebruik van gaan maken.

Een ander initiatief is het Droomhuis. Deze week heeft de gemeenteraad besloten om hiervoor geld beschikbaar te stellen. Het gaat om ouders met een kind met een ernstige handicap. Zij willen hier, in hun eigen woonplaats Wijk bij Duurstede, een woonvoorziening realiseren waar hun kinderen gezamenlijk verzorgd worden. Er is veel gedoe geweest rond dit project. Over de kosten en de plek waar het droomhuis kan worden gebouwd. Ontwikkelaars vroegen veel geld voor de grond en ook vielen plekken in het buitengebied af vanwege de ruimtelijke inpassing, zoals dat zo mooi heet. Maar het gaat nu toch lukken. In de Geer II, naast het nieuw te bouwen Revius Lyceum is een plek gevonden. En zo kunnen de ouders verder bouwen aan hun droom.

En dan hebben we nog de AED’s. Dat zijn apparaten die ingezet worden bij een hartritmestoornis. Je kunt er letterlijk levens mee redden. Ook opgezet door inwoners van onze gemeente op vrijwillige basis. Er doen vele tientallen vrijwilligers aan mee. En als iemand 112 belt en melding maakt van een hartfalen dan worden zij via de mobiele telefoon gewaarschuwd. In enkele minuten tijd kunnen ze in de buurt zo’n AED ophalen en hulp verlenen. Wijk bij Duurstede is de eerste gemeente in de provincie waar dit wordt georganiseerd. Aanstaande maandag is er weer een bijeenkomst van de stichting die dit allemaal op poten zet. Ik zal er bij zijn; ook als vrijwilliger.
Drie bijzondere Wijkse initiatieven op het gebied van de zorg die onze steun meer dan waard zijn.

Het opstellen van de jaarlijkse begroting is een hele klus. Zeker in deze periode van de economische crisis. We moeten de broekriem aanhalen, dat is wel duidelijk. Maar de uitdaging is om daarbij inwoners en bedrijven te ontzien. Bovendien blijkt het verstandig om juist nu in te zetten op het stimuleren van de woningbouw. Misschien is het aardig om in deze weblog de belangrijkste punten van de begroting 2010 op een rijtje te zetten?

Effecten crisis voor gemeente
In de eerste plaats krijgen we minder geld van het Rijk. In de tweede plaats wordt er minder gebouwd dan gepland. Dat heeft gevolgen voor de inkomsten uit onroerende zaakbelasting (OZB). Ook hebben we te maken met extra rentelasten, omdat we meer geld moeten lenen. Er zijn verder meer bijstandsuitkeringen. Bij elkaar kunnen we zo’n 1 miljoen euro minder besteden. Dat is een flink bedrag op een begroting van zo’n 40 miljoen.
Een en ander betekent dat we de broekriem moeten aanhalen. We proberen daarbij de inwoners zoveel mogelijk te ontzien. Daarom laten we de verhoging van de tarieven volgend jaar niet sterker stijgen dan het inflatiepercentage. En juist nu moeten we mensen blijven helpen. Dat doen we met een ruimhartig minimabeleid. Ook investeren we in de economische ontwikkeling van onze gemeente. En duurzaamheid, veiligheid, jeugd en zorg zijn zulke belangrijke onderwerpen; daar gaan we niet op beknibbelen.

Stimuleren woningbouw
De provincie Utrecht heeft geld beschikbaar gesteld om te stimuleren dat er meer woningen worden gebouwd. Bouwen is goed voor mensen die op zoek zijn naar een huis, maar ook gunstig voor de economie en de kas van de gemeente.
De bouwwerkzaamheden voor de Steenstraat en het Ewoud & Elisabeth Gasthuis starten binnen enkele maanden. De plannen voor de voormalige Beatrixschool in Cothen, het Stookerterrein in Cothen en Uem en Wennekes in Langbroek worden voortvarend opgepakt. Het terrein van de Beatrixschool wordt mogelijk in de vorm van vrije kavels aan particulieren verkocht. Ook voor andere locaties kijken we naar de mogelijkheden van verkoop van kavels.

Snijden ‘in eigen vlees’
De gemeente Wijk bij Duurstede zal een groot deel van de noodzakelijke ombuigingen realiseren door te ‘snijden in eigen vlees’, zoals dat zo mooi heet. Het gaat om een vacaturestop, efficiënter werken en zeer kritisch zijn bij het aanpakken van nieuwe taken.

Samen ‘trap op en trap af
De gemeente moet 2,5 procent per jaar bezuinigen. Het college vindt het redelijk eenzelfde inspanning te vragen aan gemeenschappelijke regelingen, zoals de GGD, de RSD en het recreatieschap. Ook vragen we aan welzijnsinstellingen en verenigingen vanaf 2011 een extra bijdrage te leveren van 2,5 procent. Dit principe heet ‘trap op, trap af’: in goede jaren is er ruimte voor extra financiële ondersteuning, in magere jaren moet iederéén inleveren.

Is dat voldoende?
Nee, dat is het waarschijnlijk niet. Afhankelijk van de economische ontwikkelingen wordt er na 2010 nog extra omgebogen. De raad mag zich daarover uitspreken. Maar er is nog veel onduidelijk.
Ik ben overigens van mening dat je bij voorbaat niet bij de pakken moet gaan neerzitten. Gewoon de handen uit de mouwen steken en goed volgen hoe de economische situatie zich ontwikkeld!

De vakantieperiode is weer voorbij. Hoewel de afgelopen periode zeker niet alles heeft stilgelegen, merk je aan de agenda’s dat iedereen er weer is en alle vergaderingen en bijeenkomsten weer zijn gepland.
Onze Laura was de afgelopen periode veelvuldig in het nieuws en haalde zelfs de buitenlandse pers. Bij de communicatiemedewerkers van de gemeente stond de telefoon roodgloeiend.
Deze week ontstond er trouwens veel onrust door het bericht dat er straks wellicht geen pillen meer te krijgen zijn in Wijk bij Duurstede. En dan bedoel ik niet de pillen die ook in Wijk op de wat duistere plekken te verkrijgen zijn. Regelmatig pakt de politie hier weer wat pillenverkopers op. Maar al heel snel blijkt er dan weer op andere plaatsen gehandeld te worden. En op de televisie konden we zien dat ze er in Limburg ook wat van kunnen. De wietplanten staan daar gewoon tussen het mais. Ik vraag me trouwens af of ze daar ook hagelkanonnen willen hebben, om die wietplanten te beschermen tegen noodweer.

Nee, we hebben het hier over een serieuze zaak. Het apothekersconcern Medsen heeft namelijk ‘surseance van betaling’ aangevraagd voor de Wijkse apotheken. Over de zorg voor medicijnen, de ontwikkelingen bij de farmaciebedrijven, overname van apotheken, de rol van aandeelhouders, kostenvergoeding voor medicijnen en dergelijke valt heel veel te zeggen en te schijven. Daarover misschien een andere keer meer.
In ieder geval heb ik als wethouder zojuist een goed gesprek gevoerd met Hans Preijde, interim directeur bij Medsen.
Als alles goed gaat, is over anderhalve week bekend wie straks (welk concern) de nieuwe eigenaar  wordt van de Wijkse apotheken. Maar duidelijk is wel dat er hier in Wijk geen wanbeleid is gevoerd en onze apotheken ook gewoon levensvatbaar zijn. De verstrekking van pillen is door de wetgeving gegarandeerd. En met een beetje geluk is er straks ook voor de medewerkers weer gewoon een werkplek. Maar het blijft wel een hele hoop gedoe. De gehele zorg in Nederland is inmiddels een echt zorgenkind geworden. 

Bijna mijn gehele werkzame leven heb ik gewerkt in de zorg en welzijnssector. Voor mijn vrouw geldt hetzelfde. Op de Bossewaard in Cothen begeleidt ze nu mensen met een beperking. Van haar vorige werk vangen we ook nog wel eens iemand op. En verder hebben we een zoon die autistisch is en vragen onze ouders de nodige ondersteuning. Uit ervaring weten we hoe belangrijk goede zorg en een veilige plek om te wonen zijn.

Wijk bij Duurstede telt 24.000 inwoners. De meeste mensen zijn gelukkig gezond. Anderen kunnen met wat hulp prima zelfstandig leven en enkele honderden inwoners hebben meer ondersteuning nodig. Het gemeentebestuur vindt dat die hulp ruimhartig moet worden gegeven en dat iedereen hier recht heeft op een plek om te wonen en te werken.
Daarom investeren we in de zorgvoorzieningen. Soms doen we dat met direct betrokkenen, zoals de ouders van meervoudig gehandicapte kinderen, die de wens koesteren voor een woonplek voor hun kinderen. Dat is overigens niet eenvoudig, want grond is schaars en duur, goede zorg moeilijk verkrijgbaar en woningen bouw je ook niet zomaar.
Toch worden veel plannen ook echt uitgevoerd. Zo hebben we een molenwinkel gekregen, is er de werkplaats VOS/Reinaerde op het industrieterrein en gaan het komende jaar de palen de grond in voor het Ewoud & Elisabeth Gasthuis en een woonzorgcomplex in Langbroek.

Een bijzonder plan is de woonvoorziening voor mensen met langdurige psychische problemen. Volksbelang wil de appartementen bouwen en zorginstelling Kwintes de begeleiding regelen. Zij willen dat in de wijk De Heul doen. De Witlastraat zou daarvoor een geschikte plek kunnen zijn.

Als gemeente kennen we sinds enkele jaren het beleid dat we eerst met de buurt praten over eventuele bouwplannen en vervolgens gaan we die dan met de betrokkenen, inclusief de buurt, verder invullen. Dan kijken onze deskundigen samen met de mensen naar het parkeren, het verkeer, het groen, of een gebouw rond of vierkant moet zijn en hoeveel lagen hoog. Er zijn nog spelregels wat wel en niet mag. Maar er kan wel heel veel. Soms komen we tot de conclusie dat het een mooi idee was, maar dat de plannen niet uitvoerbaar zijn: Dan wordt er op die plek dus niet gebouwd.

Afgelopen donderdag was er een informatiebijeenkomst over het idee van de woonvoorziening aan de Witlastraat. Het gaat om mensen die leiden aan schizofrenie. Met behulp van medicijnen en goede begeleiding kunnen zij prima zelfstandig functioneren. Nog onlangs heb ik zo’n voorziening bezocht in Maarssen. Midden in de woonwijk en bij het winkelcentrum. En dat gaat heel goed. Dat zou dus hier ook moeten kunnen.
Bij de voorbereidingen van de bijeenkomst ging er helaas van alles mis. Dat hadden de betrokken partijen en de gemeente beter moeten doen. Gevolg was dat er voorafgaand aan de avond al zo’n 250 handtekeningen opgehaald waren van bezwaarmakers. En tijdens de bijeenkomst bestond er grote weerstand tegen de plannen.
Het is ontzettend belangrijk om draagvlak te hebben voor bouwlocaties. Zeker voor deze doelgroep. Aan de andere kant zou het wel erg spijtig zijn om nu al te stoppen. Na de vakantieperiode moeten we naar mijn mening daarom opnieuw de wijk ingaan. Om te praten, uit te leggen en vooral te luisteren. Serieus kijken wat wel en niet mogelijk is op deze locatie. En mocht de plek inderdaad ongeschikt zijn, dan moeten we op zoek gaan naar een alternatief. Ook deze mensen hebben namelijk recht op een goede woonvoorziening in onze stad.

Woensdagavond zat de raadszaal vol met medewerkers en cliënten van Vitras/CMD. De mensen kwamen om informatie te krijgen over hoe het nu verder moet met de hulp in de huishouding. Vitras/CMD heeft immers aangekondigd vanaf 1 januari aanstaande huishoudelijke hulp meer te willen of kunnen leveren. Dat komt volgens de thuiszorgorganisatie vooral omdat de gemeenten geen goed uurloon willen betalen voor de geleverde hulp.

Hoe zit dat nu precies met die tarieven?
Sinds de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) is iedere gemeente in Nederland verantwoordelijk voor de hulp in de huishouding. De gemeenten zijn verplicht om dat werk te gunnen via aanbestedingen. Voor de zorg geldt namelijk steeds meer de marktwerking.
Er zijn gemeenten die het werk hebben aanbesteed aan de laagste bieder, of de tarieven zo laag hebben gemaakt, dat uitsluitend schoonmaakbedrijven het werk nog kunnen doen. Zo zijn de afgelopen jaren veel thuiszorgorganisaties daadwerkelijk in de problemen gekomen.

Voor de gemeente Wijk bij Duurstede gold en geldt dat wij vinden dat de huishoudelijke hulp meer is dan schoonmaakwerk. De huishoudelijk medewerkers zijn heel vaak de ogen en oren van de hulpverlening. Zeker bij de doelgroep 75-plussers en chronisch zieken. Gaat iemand achteruit? Is iemand verward? Zorgt hij of zij nog wel goed voor zichzelf? Huishoudelijk medewerkers zien dat vaak als eerste.
Dat werk mag ook fatsoenlijk beloond worden. En daarom hanteren wij als gemeente tarieven waarvoor een huishoudelijk medewerker een contract en een goed uurloon kunnen krijgen volgens de CAO voor de thuiszorg.

Ik voel me dan ook niet aangesproken door de kritiek van Vitras/CMD op dit punt. En voor het overige: We spannen ons de komende tijd maximaal in om de huishoudelijk medewerkers te steunen bij het vinden van een nieuwe werkgever. Zonodig richten we daar een Wijkse thuiszorgorganisatie voor op. Want de huishoudelijke hulp moet na 1 januari gewoon geleverd worden aan de inwoners die dat nodig hebben.

Gistermiddag kreeg ik een telefoontje van de directeur/bestuurder van Vitras/CMD. De thuiszorgorganisatie stopt per 1 januari 2010 met het leveren van hulp in de gehele regio, waaronder Wijk bij Duurstede.

Ontzettend triest allemaal. Vooral voor het personeel en de klanten. Er zijn mensen die zich vele jaren  hebben ingezet voor Vitras/CMD en die nu horen dat er geen gebruik meer wordt gemaakt van hun diensten. En klanten krijgen te horen dat ze misschien hun vaste kracht kwijtraken, waar ze naar even zovele jaren zo aan gehecht waren geraakt.
Aan de andere kant is het allemaal geen verrassing. Begin dit jaar waren er grote problemen bij het moederconcern van Vitras/CMD: Meavita. Door mismanagement daar, een veel te grote organisatie, maar ook de marktwerking in de zorg en te lage uurtarieven voor de huishoudelijke hulp in veel gemeenten hebben Meavita en Vitras/CMD miljoenen euro’s verloren.

Op dit moment start in Wijk bij Duurstede de nieuwe aanbestedingsprocedure voor het leveren van de huishoudelijke hulp vanaf 1 januari 2010. Vitras/CMD doet daar dus niet aan mee.
We weten nog niet welke partijen zich gaan inschrijven. Maar het is ons er alles aan gelegen dat onze inwoners ook na 31 december de hulp in de huishouding krijgen die zij nodig hebben, het liefst zoveel mogelijk met hetzelfde vertrouwde personeel. Wij zullen daarvoor een beroep doen op andere organisaties en denken er ook aan een lokale thuiszorginstelling onder gemeentelijke aansturing in te zetten.

Maar Vitras/CMD levert niet alleen huishoudelijke hulp. Ook het maatschappelijk werk, de jeugdzorg (het consultatiebureau) worden door Vitras/CMD verzorgd. En verder biedt zij wijkverpleging en thuisbegeleiding, betaalt door de zorgverzekeraar.
Samen met de andere gemeenten in de regio hebben we de jeugdzorg en het maatschappelijk werk veilig gesteld door een nieuwe stichting in het leven te roepen voor deze twee werksoorten. Daarnaast loopt er een steunaanvraag bij de Nederlandse Zorgautoriteit (Nza) voor de AWBZ-zorgverlening (de wijkverpleging en de verzorging).

Op woensdag 8 juli aanstaande organiseert de gemeente een informatieavond om medewerkers van Vitras/CMD, cliënten en andere belangstellenden te informeren over de acties die de gemeente op dit moment oppakt. De bijeenkomst wordt gehouden in de raadszaal van het gemeentehuis van 19.30 tot 20.45 uur.

De komende dagen zal ik via deze weblog en de weblog van de SP-afdeling Wijk bij Duurstede nog eens dieper op een aantal zaken ingaan. Intussen zijn uw reacties natuurlijk ook meer dan welkom!

Afgelopen dinsdag ontvingen we op het gemeentehuis het bericht dat de provincie Utrecht bijna 1,4 miljoen euro gaat bijdragen aan vier woningbouwprojecten in onze gemeente. Het gaat om de Steenstraat in Wijk bij Duurstede, het Stookerterrein in Cothen en de locaties Uem en Wennekes en Oranjehof in Langbroek. In totaal liggen hier plannen voor de bouw van zo’n 180 woningen.

De bijdragen van de provincie zijn afkomstig uit het Fonds Stedelijk Bouwen en Wonen. Dit fonds is bedoeld om knelpunten op te lossen en binnenstedelijke woningbouwprojecten versneld te realiseren. Door de huidige financiële crisis staan dergelijke projecten nog meer onder druk. Daarnaast is het fonds bedoeld om de leefbaarheid te verbeteren en voor woningen voor doelgroepen met een achterstand op de woningmarkt. De provincie ondersteunt 54 woningbouwprojecten in 24 Utrechtse gemeenten met een bedrag van € 32,5 miljoen.

Het is prachtig dat we ook in Wijk bij Duurstede op deze manier een forse impuls aan de woningbouw kunnen geven. We hebben de afgelopen tijd meerdere mooie plannen gemaakt. Bijvoorbeeld voor starters en mensen met een beperking. Het maken van plannen tussen, binnen en naast de bestaande bebouwing is al moeilijk genoeg Door de huidige economische situatie leken die plannen bovendien nog  moeilijker te realiseren. We krijgen nu een stevige financiële ondersteuning voor onze bouwplannen.

De plannen die ondersteuning krijgen van de provincie gaan uit van 26 koopappartementen voor starters met korting aan de Steenstraat (naast het gemeentehuis), 23 woningen van verschillende categorieën op het voormalige industrieterrein van Uem en Wennekes in Langbroek, zo’n 110 woningen op de Oranjehof in Langbroek (waaronder 40 woningen voor senioren in een woon-zorgcomplex) en zo’n 20 woningen op het Stookerterrein in Cothen (vooral huurwoningen voor ouderen). De start van de bouw van de woningen is voor de Steenstraat gepland in 2009. Voor de locaties Uem en Wennekes en het Stookerterrein is dat 2010. De bouw van de woningen op de Oranjehof is uitgesmeerd over meerdere jaren en start eveneens in 2010. De financiële ondersteuning van de provincie is bedoeld om de infrastructuur aan te leggen, maar maakt ook de bouw van meer betaalbare woningen mogelijk.
Bijna de helft van de genoemde woningen valt in de sociale sector. De woningzoekenden in onze gemeente zijn hier dus echt mee gebaat.