Afscheidsbrief Hans Marchal

Hans Marchal
Hans Marchal

Beste inwoners van Langbroek, Cothen en Wijk bij Duurstede, 

De woorden van de wijze koning Salomo ‘alles heeft een bestemden tijd’, hebben niets aan actualiteit ingeboet. Voor mij was er een tijd om wethouder te worden en nu is de tijd aangebroken om afscheid te nemen. Afscheid nemen doet pijn. Met deze brief wil ik u heel graag bedanken voor het vertrouwen dat u in mij gesteld heeft en voor de vele mooie en persoonlijke momenten. 

Vanaf vandaag ben ik niet langer uw wethouder. Na ruim 27 jaar actief te zijn geweest in het lokaal bestuur van Langbroek en later de gemeente Wijk bij Duurstede, is de tijd voor mij rijp voor verandering en een betere balans voor mij persoonlijk. Ik dubde al langer over mijn politieke toekomst, maar mijn gezondheid gaf de doorslag. Een aantal maanden geleden heb ik een klein herseninfarct gehad, waardoor ik meer aan mezelf moet denken. 

Dankbaar kijk ik terug op mooie resultaten en de vele projecten die in Langbroek, Cothen en Wijk bij Duurstede tot stand zijn gekomen. Hierbij denk ik onwillekeurig aan diverse bestemmingsplannen en de Omgevingsvisie. Ik heb een steentje bij mogen dragen aan reconstructies van de Zandweg, Langbroekerdijk en de Oranjebuurt.  Projecten als ‘Schoonderwoerdterrein’, herontwikkeling oude postkantoor, verplaatsing gemeentewerf en realisatie nieuwe milieustraat heb ik verder mogen brengen in het proces. Ik ben er trots op dat ik samen met actieve inwoners erin geslaagd ben om glasvezel in het buitengebied gerealiseerd te krijgen. Lastige en moeilijke onderwerpen ben ik niet uit de weg gegaan. Politiek gezien was dat misschien ‘handiger’, maar als bestuurder heb ik mijn verantwoordelijkheid nooit willen ontlopen. Eigen opvattingen en partijpolitieke belangen heb ik altijd ondergeschikt gemaakt aan het ‘Wijks belang’. De moeilijkste onderwerpen hadden met name te maken met duurzaamheid. Een splijtzwam in de samenleving. Toch heb ik me als wethouder hard gemaakt voor dit thema. Het zonneveldenbeleid, diftar, de biovergister en de Gemeentelijke Verduurzamingsregeling zijn het resultaat hiervan. Als bestuurder voelde ik de verantwoordelijkheid om ‘ons stukje aarde’ als een goed rentmeester door te geven aan een volgende generatie. 

Het persoonlijke contact met bewoners, ondernemers en andere betrokkenen is voor mij het meest waardevol geweest. Samen aan de keukentafel in gesprek over wat er speelt en meedenken in mogelijkheden. Ook de vele werkbezoeken en overleggen bij agrariërs, fruittelers en loonwerkers zal ik niet snel vergeten. Duurzaamheidsbezoekjes waren erg inspirerend. Mijn spreekuur en inwoners en ondernemers op deze manier met raad en daad bij staan, vond ik ontzettend fijn! Wat te denken van de bijdragen die ik mocht leveren bij de Dodenherdenking en Koningsdag. En niet te vergeten de bezoeken die ik af mocht leggen bij 50- en 60-jarige huwelijken. De ‘omdenk-onderscheiding’ voor de vuurwerkaanpak en de nominatie voor beste bestuurder van een kleine gemeente zijn herinneringen die ik koester.

Terugkijkend op deze mooie momenten doet het pijn om te stoppen. De wens om me in te zetten voor de Wijkse samenleving blijft aanwezig. Naar mijn bescheiden mening is het meer dan ooit nodig om onderling vertrouwen te versterken, kloven te overbruggen en er samen voor te willen gaan. We gaan helaas op een andere manier met elkaar om dan voorheen. De ruimte om open te staan voor een andere zienswijze is kleiner, de toon is harder. Polarisatie en populisme zijn de doodsteek voor onze Wijkse samenleving. Normen en waarden zoals respect en begrip voor elkaar, hebben een andere lading gekregen. Deze zijn voor mij heel belangrijk en dit raakt mij, als persoon en als bestuurder. Dat heeft u misschien ook aan mij gemerkt. Ik sluit niet uit dat ik terugkeer in de gemeenteraad. Ik wil mij dan graag inzetten voor een constructieve samenwerking met en tussen raad, college en inwoners. Gebaseerd op respect, vertrouwen en fatsoen. 

Hierbij wil ik ook de ambtenaren en de collegeleden bedanken die me met raad en daad hebben bijgestaan. De contacten waren hartelijk en de samenwerking was prima. Het ‘thuisfront’ wil ik bedanken. Ze zijn me tot grote steun geweest. Zonder hun steun was het onmogelijk om al die jaren politiek actief te zijn. Mijn grootste dank gaat uit naar God, die me de kracht en gezondheid gaf om het werk te kunnen en mogen verrichten. 

De jaren zijn voorbij gevlogen. Als ‘broekie’ rolde ik de politiek in en een nieuwe levensfase breekt aan. Voor nu richt ik mijn aandacht op mijn gezondheid en op mijn nieuwe baan. Het was mij een eer om als ‘Langbroekse jongen’ de afgelopen 7 jaar wethouder te mogen zijn van deze prachtige gemeente. Tot slot wens ik mijn opvolger veel succes en wens ik u allen alle goeds toe voor de toekomst en bovenal Gods Zegen! 

Hartelijke groet, 

Hans Marchal

Meer nieuws