Week van de Pleegzorg: Kinderen zoeken pleegouders

“Zíe jij mij?”

Week van de Pleegzorg

Nee, het is niet altijd rozengeur en maneschijn. En ja, soms moet je even op adem komen, is het pittig, moeilijk. Natuurlijk heeft het impact op jou en je gezin. Maar toch. Boudina en Richard zorgen graag voor hun twee pleegkinderen, want ze weten hoe belangrijk het is om hen liefde, geborgenheid, een thuis te geven. “Zo’n vermoeid koppie tegen je aan, een kind dat fluistert: ‘Ik hou van je’, dat zijn zulke mooie momenten.” 

Het is januari 2019. Boudina heeft net de kerstboom opgeruimd als de telefoon gaat. “In november was met pleegzorg afgesproken om in februari twee kinderen te plaatsen. We hadden een kamertje in orde gemaakt en alles voorbereid. Nu kregen we te horen dat het toch een spoedplaatsing werd. Een dag later kwamen de kinderen bij ons: Daan van 4 jaar en Olivia van 1,5.”  

Broertje en zusje!

De biologische kinderen van Boudina, Froukje (nu 11) en Maartje (nu 9), kunnen hun geluk niet op. “Een broertje! Ik heb een mooie kleurplaat voor hem gemaakt”, vertelt Maartje. Ook Froukje, die graag met poppen speelt, is dolenthousiast en kan niet wachten om voor de baby te gaan zorgen.

Hoor ik er wel bij?

De kinderen vinden na verloop van tijd hun plekje in het gezin en zijn inmiddels echt familie geworden. Toch kan soms de spanning oplopen. Boudina: “Pleegkinderen hebben vaak een achterstand in hun sociale ontwikkeling en hebben in het verleden een onveilige situatie meegemaakt. Onze pleegkinderen laten hechtingsproblematiek zien. In hun hoofd zit nog altijd de gedachte: ‘Mag ik hier wel blijven, hoor ik er wel bij?’.”

Omgekeerde magneet 

“Pleegkinderen met hechtingsproblematiek houden graag zelf de controle”, vertelt Boudina. “Dit uit zich bij onze kinderen in moeite hebben met eten, negatieve aandacht vragen, uitdagen. Terechtwijzingen worden vaak als afwijzing gezien. Dit kan voor ons, maar ook voor een juf op school, voor intensieve momenten zorgen. Het is zo belangrijk om achter deze boosheid het kind te blijven zien. Het gedrag komt voort uit hun verleden, uit onmacht. Controle betekent voor hen veiligheid. Het is net een omgekeerd magneetje wat ze in zich hebben. Het stoot af. Eigenlijk roepen ze met hun gedrag: ‘Laat me los, houd me vast!’.”

Hou op!

Maartje vindt het soms lastig: “Dan zeg ik: ‘Hou op! Het is elke dag hetzelfde!’. Maar als mama het uitlegt, begrijp ik het wel.” Boudina plant bewust tijd in met de grote meiden. “Even samen naar het dorp, iets leuks doen, of rustig praten. Even later staan ze weer koekjes te bakken met hun pleegzusje.”

Buikmama

Daan en Olivia hebben goed contact met hun eigen ouders. “Dat vinden wij zo fijn en belangrijk. Ze weten dat mama niet meer voor hen kan zorgen, maar zij blijft altijd hun buikmama.” 

Pleegzorg doe je niet alleen

Pleegkinderen hebben vrijwel altijd een rugzakje bij zich. Ook krijgen pleegouders er een hele familie, voogd, pleegzorgwerkers en therapeuten bij. Boudina: “Daarom is goede voorlichting zo belangrijk. Wij hebben bij Stichting Timon in Zeist heel fijne voorlichting en een goede cursus gehad ter voorbereiding op het leven met pleegkinderen. Sinds kort zijn er ook pleegouders zoals wij aanwezig, aan wie je al je vragen kunt stellen. Je doet pleegzorg niet alleen. Gelukkig maar. Onze pleegzorgwerker komt eens in de paar weken langs of belt even. Ook de voogd neemt regelmatig contact op.”

Waarom een pleegkind?

De twee kozen bewust (ook) voor pleegkinderen: “We komen beiden uit een groot gezin en voelden dat er nog wel een plekje vrij was. Er zijn nog zoveel kinderen die hulp, liefde, een thuis, nodig hebben. Ook zagen we in onze omgeving mensen met pleegkinderen, waardoor onze interesse gewekt werd. Het is zo waardevol wat je voor een kind kunt betekenen.”

Ik hou van je!

Na een ‘ontploffing’ van emoties kruipen de pleegkinderen vaak weer op schoot, volgt er een omhelzing of opmerking. ‘Ik vind jou wel lief hoor, jij mij ook?’ 

Belangstelling?

Overweegt u pleegouder te worden? Kijk op de website van Open je thuis voor meer informatie. 

De gebruikte namen van de kinderen zijn niet hun echte namen.

Geschreven door Marijke Dekker

Meer nieuws